Sevmek mi sevilmek mi?

Düşler ülkesindeydim zaman akıp geçiyor. Mevsimler aylar yıllar birbirini takip ediyor. Ben onu görüyorum, o beni hissediyor. Sen miydin yoksa peşimde ki kopuş? Neden peki sergilediğin bu duruş. Seven vermez mi, seven bilmez mi? Niçin bu ısrar bu talep. Dur demeyelim mi? Yetmedi mi tükettikçe tüketmek? Bence tam sırası. Farkındalık bir ışık gibi aslında, gölgeye kaçmadığınız müddetçe. Sevmek tüketmektir, harcamaktır, seni sen yapmanı koşulsuz şartsız teslim etmektir. O zaman ben nasıl ben olabilirim, benliğim ellerimden kayarken. Mutluluğum da benimle beraber uçup gitmez mi? Renklerim solmaz mı? Ya önümü göremezsem. Neden bu ısrar? Işığa yürümemi engelleyen bu arzu bu kadar mı elimi kolumu bağladı? Hayır! Ben güçlü bir insanım. Meğer sevilmek ne büyük bir lütufmuş. Bana beni hediye ettiler. Meğer sevilmek ne büyük bir şansmış. Bana kanatlarımı verdiler. Düşün. Düşünmeyi hiç bırakma. Unutma ki düşünmek kalbin sesidir. Artık düşler ülkesinde değilim. Evimdeyim. Huzurlu bir akşam sessizliğinde…